Ένας επενδυτής στο λάθος τραπέζι

Μέχρι το 2017 η εταιρεία πρόσφερε αρκετές πρωτότυπες διαδρομές και εξουσιοδοτημένα κιτ ιστορίας σε μικρούς φορείς εκμετάλλευσης εκτός Αθηνών. Τα ετήσια κέρδη προ φόρων ανήλθαν σε εξήντα οκτώ χιλιάδες ευρώ. Ο Νίκο κατείχε το ογδόντα τοις εκατό του ενσωματωμένου στούντιο και η Σία είκοσι, αναγνωρίζοντας το έργο και τη συμβολή του ιδρυτή της. Η Έλλη και η Μίνα πληρώθηκαν για καθορισμένη απόδοση και ηχητική εργασία. κατείχαν ξεχωριστές καριέρες. Η Ντάνα δεν είχε ρόλο εταιρείας. Ο Νίκο διαπίστωσε ότι λέγοντας αυτές τις ρυθμίσεις σαφώς δεν τον έκανε λιγότερο ρομαντικό. Απλώς σταμάτησε τα χρήματα από το να κάνει τις υπεκφυγές του για εκείνον.

Η Άννα, τριάντα ενός, μετέφρασε ένα από τα κιτ ιστορίας και επέμενε τα αστεία να ταξιδεύουν καθώς και τις οδηγίες. Τον κάλεσε σε δείπνο αφού διέγραψε ένα λογοπαίγνιο που αγαπούσε. Η Άννα φορούσε πράσινα, γέλασε με τη διαμαρτυρία του και του είπε ότι η έλξη δεν υποχρέωνε μια γυναίκα να διατηρήσει την κακή γραφή. Το ραντεβού τους τελείωσε με το χέρι της πάνω από το δικό του και την υπόσχεση για μια δεύτερη συνομιλία. Αργότερα, όταν παραδέχτηκε ότι προσπαθούσε να αποφασίσει για μια σοβαρή σχέση, εκείνη αρνήθηκε να γίνει άλλη μια αίθουσα αναμονής. Διατήρησαν μια ζεστή επαγγελματική φιλία και το λογοπαίγνιο παρέμεινε διαγραμμένο.

Η Κίρα, είκοσι έξι, σχεδίασε ρούχα και παρείχε ένα παλτό για έναν χαρακτήρα παιχνιδιού. Στην εφαρμογή έστρεψε τον Νίκο προς τον καθρέφτη, προσάρμοσε τον γιακά του και είπε ότι το παλτό είχε βελτιώσει απροσδόκητα τον δεύτερο ρόλο του. Ρώτησε αν το κομπλιμέντο ήρθε με λογαριασμό. Η Kira είπε ότι το δείπνο θα έκανε. Απόλαυσαν μια βραδιά που τον έκανε να καθυστερήσει στη δική του κουζίνα και μετά αναγνώρισαν ειλικρινά ότι το αξιοθέατο ήταν πιο ελαφρύ από τις ζωές γύρω του. Εκείνη συνέχισε το σχεδιαστικό της έργο και εκείνος έμαθε να μην συγχέει ένα ευχάριστο ραντεβού με την αρχή μιας αυτοκρατορίας.

Η Βιβή, τριάντα τριών, διατηρούσε μια μικρή ταξιδιωτική επιχείρηση και έφερνε πελάτες στους αγώνες. Πήρε τον Νίκο σε ένα μπαρ στην ταράτσα μετά από μια επιτυχημένη εκδήλωση, βουρτσίζοντας το γόνατό της πάνω στο δικό του κάτω από το τραπέζι. Ρώτησε αν ήταν ποτέ εκτός υπηρεσίας. Είπε ότι προσπαθούσε να μάθει. Η Vivi προσέφερε εποπτευόμενη πρακτική. Είχαν δύο ραντεβού, και τα δύο εξαιρετικά, πριν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η καρδιά του κινούνταν ήδη αλλού. Τον φίλησε αντίο χωρίς να προσποιηθεί ότι δεν την πειράζει, και μετά κράτησε την επαγγελματική τους συμφωνία γιατί οι πελάτες της το απολάμβαναν πραγματικά.

Η Αλίκη, είκοσι εννέα, δίδαξε κεραμική και φιλοξένησε ένα από τα νέα πρακτικά στοιχεία. Καθοδήγησε τα χέρια του Νίκου γύρω από τον πηλό, χαμογελώντας στη συγκέντρωση που απαιτούσε. Μετά το μάθημα τον κάλεσε για κρασί χωρίς βρεγμένο πηλό μεταξύ τους. Δέχτηκε, της είπε για τα πολυσύχναστα συναισθήματά του και άκουσε όταν εκείνη ρώτησε τι προσπαθούσε να μην επιλέξει. Η στοργή της Αλίκης ήταν ξεκάθαρη. το ίδιο ήταν και η άρνησή της να ξεκινήσει ως άλλη επιλογή. Κράτησαν το μάθημα ως ευχάριστη ανάμνηση και το εργαστήριό της ως δική της επιχείρηση. Ο Νίκο έφυγε με στραβό μπολ και πιο ίσια τη συνείδησή του.

Ένας επενδυτής που ονομάζεται Teo προσέφερε τριακόσιες χιλιάδες ευρώ για το μεγαλύτερο μέρος της εταιρείας. Ο Νίκο αναγνώρισε το είδος της συμφωνίας που είχε κάποτε παρερμηνεύσει ως απόδειξη ότι κάποιος πίστευε σε αυτόν. Η Σία επεσήμανε το προφανές: ένας άνθρωπος μπορούσε να πιστέψει σε αυτόν και να θέλει να τον αγοράσει φτηνά. Αντ' αυτού διαπραγματεύτηκαν για μια επένδυση είκοσι πέντε τοις εκατό νέων χρημάτων. Η εταιρεία έλαβε τριακόσιες χιλιάδες ευρώ? Το ογδόντα τοις εκατό του Νίκο αραιώθηκε στο εξήντα, του Σία είκοσι με δεκαπέντε. Κανένας από τους ιδρυτές δεν έκανε αυτή την επένδυση σε ένα προσωπικό διαμέρισμα. Ο Teo απέκτησε ένα τέταρτο, όχι το δικαίωμα να ξαναγράψουν κάθε ώρα της ζωής τους.

Η Μίνα γιόρτασε τη χρηματοδότηση μαζί του στο στούντιο της. Φορούσε μια κόκκινη μπλούζα και έκλεισε τη συσκευή εγγραφής πριν τον πλησιάσει. Το φιλί τους ήταν αρκετά παθιασμένο ώστε να εξαφανιστεί το υπόλοιπο βράδυ από το προσεκτικά σχεδιασμένο ημερολόγιό του. Στην ησυχία που ακολούθησε, η Μίνα ρώτησε αν φανταζόταν μια ζωή μαζί της ή απλώς το είδος της νύχτας που οι άνδρες περιέγραψαν ως αξέχαστη. Ο Νίκος απάντησε πολύ αργά. Άγγιξε το πρόσωπό του, όχι θυμωμένα, και είπε ότι έπρεπε να σταματήσουν πριν μια ειλικρινής απόλαυση γίνει ένας μακρύς, ανέντιμος τραυματισμός. Το επόμενο άλμπουμ της δεν είχε καμία σχέση με την εταιρεία του.

Η Έλλη ήταν πιο δύσκολο να αντιμετωπίσει. Λάτρευε τη σκηνή και ήθελε έναν συνεργάτη που να καταλαβαίνει τις περίεργες ώρες χωρίς να αντιμετωπίζει κάθε παράσταση ως υλικό της εταιρείας. Πέρασαν ένα τελευταίο βράδυ περπατώντας μετά την εκπομπή της. Παραδέχτηκε ότι όταν φανταζόταν ένα ήσυχο μέλλον, η Dana ήταν εκεί. Η Έλλη σταμάτησε κάτω από μια λάμπα του δρόμου και τον κοίταξε για πολλή στιγμή. «Τότε πήγαινε και κέρδισε την ησυχία», είπε. «Μην το χρησιμοποιείτε ως άλλη μια όμορφη ιστορία που δεν τελειώνετε ποτέ». Τον φίλησε μια φορά και μετά πήγε μόνη της στο σπίτι.