De kostuumrepetitie
De eerste echte spelletjesavond eindigde bijna onder de tafel. Bram had volwassen klanten uitgenodigd, een demonstratie beloofd en vergeten dat een vouwkamer nog steeds een oppervlak nodig had dat groot genoeg was om op te vouwen. Fien keek naar de krappe opstelling, vroeg of de draak het meubelbudget had opgegeten en verplaatste het evenement naar de volgende kamer met het gezag van een vrouw die een optreden kon redden zonder een redding aan te kondigen.
Jade arriveerde met een meetlint in plaats van een speelstuk. Ze was negenentwintig en industrieel ontwerper. Ze zag hoe een klant worstelde met een connector en zei dat het product niet het vertrouwen van de uitvinder zou moeten vereisen. Bram begon het uit te leggen. Jade trok één wenkbrauw op. Hij stopte, overhandigde het stuk en keek naar haar show precies daar waar de gewone hand onzeker werd.
De week daarop waren ze bezig met het verbeteren van de vouw, de labels en de manier waarop beschadigde onderdelen konden worden vervangen. Jade ontving van Bram een overeengekomen oprichtingsoverdracht van vijftien procentpunten voor haar bijdrage en voortdurende rol. Na de transfer bezat hij zestig procent, Noor vijfentwintig en Jade vijftien. Ze hielden deze structuur vast toen de uitkeringen later begonnen, in plaats van haar succes afhankelijk te maken van een compliment na elke nuttige correctie.
Jade nodigde Bram uit voor het avondeten en arriveerde in het blauw, haar meetlint was opvallend afwezig. Hij vroeg of dit betekende dat de avond door de inspectie was gekomen. Ze zei dat de inspectie nog maar net was begonnen, pakte zijn hand en maakte hem aan het lachen om de snelheid waarmee een succesvolle demonstratie een nerveuze eerste date kon worden. Hun kus daarna voelde helemaal niet als een ontwerpbijeenkomst.
Op een andere spelletjesavond liet Saar hem onderhandelen met een fictieve koningin die weigerde een pakhuis vol denkbeeldig goud te accepteren. Ze was drieëndertig en boekhandelaar en genoot van zijn steeds wanhopiger wordende aanbiedingen. Hun persoonlijke wandeling werd daarna een flirt. Saar zei dat hij veel interessanter was toen hij vergat zichzelf als een kleine leverancier te omschrijven en zijn arm vasthield terwijl hij nadacht over de onbekende lof.
Ines creëerde toneelkleding en leende het kasteel voor een tentoonstelling van haar eigen originele werk. Dertig, scherp en glimlachend, koos ze voor Bram een jasje dat in het openbaar gezien kon worden. Tijdens hun privé-avond later trok Ines aan de revers, kuste hem en vertelde hem dat het voor een dramatische entree niet nodig was om zich bij de deur te verontschuldigen.
Lotte baatte een café uit waar volwassenen buiten kantooruren spelletjes speelden. Op haar tweeëndertigste wist ze welke tafels bezet bleven en welke mooie dozen niemand twee keer openmaakte. Ze daagde Bram uit voor een spelletje met als prijs het avondeten. Lotte won, koos de plek en hield zijn hand over de tafel. Hij ontdekte dat gracieus verliezen buitengewoon winstgevend kon zijn.
Bram was direct tegenover de vrouwen met wie hij uitging: hij had geen exclusiviteit beloofd. Sommigen wilden een beetje flirten, anderen een relatie die het ontdekken waard was. Hij accepteerde beide antwoorden en ontdekte dat het vertrouwen dat terugkeerde met zijn jongere lichaam nog steeds zorgeloosheid zou kunnen worden als hij elke open deur zou behandelen als een kamer die hij al had verdiend.
Zijn romance met Fien was het levendigst. Ze nam hem mee naar een verkleedavond, gekleed in het groen en met een masker dat ze pas afzette nadat hij een schandalig slechte introductie had gegeven. In een rustige gang kuste ze hem totdat hij de grap vergat. Toen een passerende collega vroeg of ze aan het repeteren waren, zei Fien ja, en de mannelijke hoofdrol herinnerde zich eindelijk zijn tekst.
Noor was minder theatraal. Op een winteravond bracht ze een nieuwe gebeeldhouwde deuropening en bleef eten. Bram bewonderde het werk en gaf toe dat hij de hele middag had geprobeerd te beslissen hoe hij haar ergens zou uitnodigen waar ze er niet over hoefden te praten. Noor zei dat hij misschien zou beginnen met het verwijderen van de lijm van het brood.
Hun eerste date ging door nadat de afwas gedaan was. Noor droeg een eenvoudige donkere jurk, leunde tegen hem aan en vroeg of hij zo gelukkig was als hij eruitzag. Hij zei dat hij ooit bang was geweest om te veel te willen. Ze kuste hem langzaam en zelfverzekerd, en zei dat het verlangen naar haar een uitstekende plek was om te oefenen met het ronduit vragen.
In 2019 ondersteunde het assortiment goede salarissen, externe productiehulp en een studio waarvan het dak niet lekte. Bram kocht een betrouwbare fiets, een comfortabel bed en een jas, gekozen zonder de mening van Koen te raadplegen. Hij bewaarde de mislukte toren op een plank. Ernaast plaatste Noor het gewone stuk dat het had verpletterd. Roem, zei ze, moet altijd een zinnige plek hebben om te zitten.