4 / 4

Alkışların ardından

2020 yılında tur takvimi boşaldı. Bir aksaklığın yaklaştığını bilmek Emre'nin tiyatro kiralamaktan kaçınmasına ve yedeklerini elinde tutmasına yardımcı olmuştu; iptal edilen biletleri korumadı veya her müşterinin ödeme yapabilmesini sağlamadı. Şirket borcunu iade etti, planlarını azalttı ve para kaybetti. O ve Nisa, evde her ikisinin de beklediğinden daha fazla akşam geçirdiler. İlk başta her sessiz saati başka bir kayda dönüştürmeye çalıştı. Bir gece merceği bir kurulama beziyle kapattı ve ona tabakları nerede sakladıklarını hatırlayıp hatırlamadığını sordu. Öyleydi ve aynı zamanda evini hiç terk etmeden kaybedebilecek türden bir adamı da hatırladı. Ekipmanı akşam yemeği için bir kenara koydu.

Halihazırda sahip olduğu katalog, işletmeye, canlı odalar mevcut olmadığında satacak gerçek bir şey kazandırdı. Bazı özel alıcılar kayıtlı eğlence istiyordu; Daha sonra, diğer sanatçılar orijinal rutinlerin ve komut dosyalarının üzerinde anlaşmaya varılan versiyonlarını lisansladılar. Herhangi bir satışı başarılı olarak nitelendirmeden önce düzenleme, çeviri, müzik ve sanatçı masraflarının ödenmesiyle büyüme kademeli olarak gerçekleşti. Ece normal ücreti karşılığında bir yapımda çalıştı. Duru bir başkası için portatif bir set yaptı. Oya, etkinlikler yeniden başladığında sonraki rezervasyonların ayarlanmasına yardımcı oldu. Hayatları devam ediyordu ve o da işlerinin ne kadar iyi hale geldiğini keşfetmekten keyif alıyordu. Emre, hiç durmadığı bir odada bir versiyonun başarılı olmasıyla sevinmeyi öğrendi.

Seyahat ve canlı performanslar geri döndüğünde gösteriyi yeniden değiştirdi. Kavanoz kaldı, ancak sanatçı bazen gerçekten önceden bilmediği bir soruyu çizdi. Gerçek bir belirsizlik anı, etrafında prova edilen büyünün daha da sıcak hissetmesine neden oldu. Yeni eser, turlar, kayıtlı baskılar ve diğer sözleşmeli sanatçıların çalışmaları aracılığıyla izleyicilere ulaştı. Başka bir ülkedeki bir alıcı, daha önce hiç görmediği bir odanın üzerinde Emre'nin adının yazılı olduğu yeni posterin fotoğrafını gönderdi. Orijinal materyal ve kayıtlar diğer insanların dünyaya taşımak istediği işler haline gelmişti. Bunlar, büyüyen şirketi ödünç alınmış bir büyük perdeden çok daha değerli kılmak için yeterliydi.

Daha sonraki bir İstanbul akşamında Nisa, eski doğum günü grubunu akşam yemeğine davet etti. Oya partnerini getirdi. Ece'nin tartışacak bir filmi, Duru'nun ise taşıması imkânsız görünen bir setin fotoğrafı vardı. Selin, Aylin'i dansa ikna etti; Mina vazoyu götürene kadar Lale, Mina'nın çiçeklerini yeniden düzenledi. Aslı, Emre'yi sahibi oturmadan önce katlanmış bir yer kartını okumaya çalışırken yakaladı. Sude suçlu yüzünün fotoğrafını çekti, Elif tacı tekrar eğdi ve Giz tanıdık şarkıya başladı. Hayatları on iki yönde devam eden on iki kadını izledi ve davetlere, sonlara ve ondan aynı adam olarak kalmasını istemeden herkesin hala gülebildiği için minnettar oldu.

Nisa eski soru kavanozunu önüne koydu. Bu seferki sürçmeler sıradan şeylerle ilgiliydi: Birinin ziyaret etmek istediği bir yer, birinin yemek yapamadığını kabul etmeyi reddettiği bir yemek, başka birinin fark ettiği gizli bir nezaket. Emre hüzünlü bir filmde ilk kimin ağladığını soran bir çizdi. Oda o kadar hızlı bir şekilde aleyhine oy kullandı ki yeniden sayım talep etti. Nisa, delillerin iki mendile ihtiyaç duyduğu gerekçesiyle reddetti. Daha sonra konuklar gittikten sonra kravatını aldı, onu kendine doğru çekti ve kapı aralığı için sakladığı protestoyu öptü. Neden orada durduklarını hatırlayana kadar son ışığın açık kalmasına izin verdi.

2025 yılına gelindiğinde şirket, çeşitli pazarlardan yıllık on iki milyon avro gelir elde etti ve maliyetleri ile şirket vergileri hariç üç milyon şirket kârı elde etti. Emre hâlâ her şeyin sahibiydi. Kârlı toparlanma yılları boyunca kendisine dört milyon Euro dağıtmış, diğer kazançlarını personel, üretim ve rezervler için saklamıştı. Bu dağıtımlardan bir milyonunu vergi, harç ve kişisel rezervine ayırdı. Bir buçuk milyonu evleri ve kurulumu için para ödedi ve yarım milyonu da aile yardımına ve seçilen diğer harcamalara gitti. Bir milyon euro likit kaldı. Evi saymadan ya da hâlâ sahip olduğu hisseleri satmış gibi davranmadan bakiyeye bakabiliyordu.

Sahibi yenilemeden önce eski soyunma odasını bir kez ziyaret etti. Aynada hâlâ çatlak vardı. Genç bir işçi, kendisini fark edilecek kadar faydalı kılmaya çalışan bir adamın kararlı ifadesiyle koridorun aşağısında sandalyeleri taşıyordu. Emre kapıyı tuttu, adını sordu ve cevabını dinledi. Daha sonra dışarı çıktı ve Nisa elinde iki fincanla arabanın yanında bekledi. Aradığı şeyi bulup bulmadığını sordu. Binaya baktı, yaşadığı on yılı iki kez düşündü ve evet dedi. Oda, içinde kimsenin neden gülümsediğini anlamasına ihtiyaç duymadan çıkılabilecek kadar küçülmüştü.

Haziran 2026'da, geri döndüğü sabahın yıldönümünde, Nisa onu bir akşam gösterisinden önce kahvaltı hazırlarken buldu. Ona bu yılın bir zamanlar ulaşmaktan korktuğu yıl olduğunu söyledi. Yüzüne dokundu ve taşıdığı tabaktan bir parça ekmek çaldı. "Gerekli tüm parçalarla gelmiş gibisin" dedi. Kendisine bir sorusu olup olmadığını sordu. Bunu düşündü, kavanozu rafından kaldırdı ve salladı. İçinde yeni yazılmış, katlanmış bir kâğıt parçası vardı. Uzandı, sonra kaşını kaldırdığında durdu. Önce kahvaltı. Kavanozu yere koydu ve oturdu.

O gece seyirciler ayağa kalktı. Emre, bir zamanlar hayatındaki her boş akşamı onarmayı hayal ettiği yayı eline aldı ve alkışlar azalırken sahne arkasına geçti. Nisa koyu renk bir elbiseyle oradaydı, gümüş zinciri boğazına dayanmıştı. Ona son notu verdi. Bu, birisi kalması için bir neden bulmadan önce şimdi ayrılıp gidemeyeceklerini sordu. Gülümseyerek iki kez okudu. Daha sonra ceketini onun omuzlarına attı, kendi topladığı çantayı aldı ve kapıyı açtı. 'Evet' dedi. Dışarıda sıradan şehir hâlâ uyanıktı ve yanındaki kadının hangi cevabı istediğini bilmek için tek bir tahmine bile ihtiyacı yoktu.

✦

Yayımlanan tüm bölümleri okudun.

Görüntülenme 3 ⓘ