Lepszy rodzaj rywalizacji
Kuba, Maja i Kasia założyli spółkę z odpowiednio 55%, 30% i 15% na kontynuację pracy. W 2016 roku wieczory z grami small range i płatnymi przyniosły 180 000 zł przychodów i 36 000 zł zysku operacyjnego po uwzględnieniu wynagrodzeń i wydatków. Większość z nich zachowała. Kuba pracował gdzie indziej na pół etatu, dopóki firma nie mogła zapewnić sobie godziwego wynagrodzenia. Posiadanie sprawiało, że dodatkowe wieczory były opłacalne, ale nie powodowało pojawienia się dużego prywatnego dochodu tylko dlatego, że wydrukowano słowo założyciel. Maja kupiła dobry fotel do rysowania, zanim przyjęła jego sugestię dotyczącą wielkiej premiery, którą określiła jako dowód rozsądnego zarządzania.
Iga, dwudziestoczteroletnia, grała w gry planszowe i potrafiła obnażyć słabą zasadę, nie okazując przy tym nieuprzejmości osobom w niej uwięzionym. Pokonała Kubę na lokalnej imprezie, po czym zaprosiła go, aby usiadł blisko i wyjaśniła, jaką decyzję przeoczył. Iga położyła mu dłoń na nadgarstku, żeby zapobiec przedwczesnemu przesunięciu kawałka. Powiedział, że zaczyna podejrzewać, że lubi go poprawiać. Powiedziała, że zaczyna się uczyć czegoś pożytecznego. Ich późniejsza kolacja była randką, a nie dodatkową sesją testową, chociaż ona też wygrała spór o deser.
Ania, lat 30, pracowała w bibliotece i w wolnym czasie organizowała wieczór dla dorosłych. Podobało jej się, że poprawiona gra umożliwiła wniesienie wkładu początkującym. Po płatnym wydarzeniu zaprosiła Kubę na kawę, usiadła obok niego na ławce i dotknęła jego ramienia, śmiejąc się z jakiejś historii. Ewa, lat trzydzieści jeden, organizowała prywatne uroczystości i kupowała dla klientów większy zestaw materiałów. Podczas osobnej kolacji wzięła go na chwilę za rękę i powiedziała, że chce wiedzieć, czy mężczyzna wykazał się taką pomysłowością, gdy plan nie uwzględniał daty dostawy. Przyznał, że trwa zbieranie materiału dowodowego.
Daria (dwadzieścia trzy lata) opracowała oprogramowanie i przetestowała małego cyfrowego towarzysza do gier fizycznych. Odmówiła dodania funkcji, których głównym celem było nadanie założycielowi poczucia nowoczesności. Po pracy umieściła własną fotografię obok jego okropnego zdjęcia profilowego i zaprosiła go na piknik, podczas którego ktoś mógłby poprawić zarówno jego uśmiech, jak i popołudnie. Daria oparła się o niego pod drzewem i stwierdziła, że lubi osobę, która słucha, zanim sięgnie po kolejne sprytne rozwiązanie. Kuba uświadamiał sobie, że ten sam pożyteczny nawyk może ulepszyć produkt i sprawić, że zwykła randka będzie znacznie cieplejsza.
Zosia, lat dwadzieścia osiem, była architektem, która zaprojektowała małą przestrzeń ekspozycyjną. Podczas wizyty naprowadziła Kubę na próbną powierzchnię, po czym przytrzymała jego palce na chwilę dłużej, niż wymagał pokaz. Zaprosiła go do galerii bez próbek materiałów. Nina (32 lata) prowadziła małą restaurację i opracowywała płatne przekąski na prywatne imprezy związane z grami. Podczas degustacji podała mu łyżkę, podeszła bardzo blisko i zapytała, czy potrzebuje jeszcze jednej próbki, zanim zdecydowała się ją gdzieś zaprosić. Tak, ale odpowiedź nie miała wiele wspólnego z jedzeniem.
Lena (25 lat) grała muzykę na wybranych wydarzeniach i realizowała własne nagrania. Podzieliła się z Kubą słuchawkami, stykając się głowami, gdy przejście się skończyło, po czym poprosiła go, aby został na resztę po pracy. Hania, lat trzydzieści trzy, fotografowała ludzi w mniej wyćwiczonych momentach. Poprawiając kołnierz przed strzelaniną, Hania stwierdziła, że ma minę mężczyzny próbującego rozwiązać kobietę, czytając instrukcje. Zaprosiła go na kolację i uprzedziła, że nie będzie arkusza odpowiedzi. Kuba spędził wieczór odkrywając, jak przyjemnie było pozostawić pytanie otwarte.
Ta uwaga go zachwyciła i skomplikowała mu kalendarz. W latach 2016 i 2017 spotykał się bez obietnicy wyłączności, chociaż z technicznego punktu widzenia łatwiej było zachować przejrzystość niż zauważyć, że ktoś zaczął mieć nadzieję na więcej. Ola chciała rozwijać swoją kawiarnię i podróżować; Kasia chciała dłuższych pobytów za granicą. Iga lubiła ich rywalizację i nie była zainteresowana układaniem swoich konkursów według jego harmonogramu produkcji. Maja była osobą, która widziała go po zakończeniu części rozrywkowej, kiedy zły nakład lub trudny komentarz spowodowały, że stał się mniejszy. Rzadko oferowała łatwe pocieszenie. Przedstawiła jasny pogląd i została, aby usłyszeć, co zrobi dalej.
W ramach kampanii crowdfundingowej nagród przeprowadzonej w 2017 r. zebrano 200 000 zł na nową grę i dodruki. Produkcja, prace twórcze, pakowanie, koszty platformy i dostawa wyniosły łącznie 150 000 zł, pozostawiając 50 000 zł przed podziałem kosztów ogólnych. Wspierający otrzymali obiecane produkty, a nie akcje spółki. Kuba starannie zaplanował realizację, zamiast wydawać dużą sumę kampanii jako majątek osobisty. Kiedy odeszła ostatnia nagroda, Maja pocałowała go w cichej pracowni. Odpowiedział bez żartów. Następnie cofnęła się i powiedziała, że muszą zdecydować, czy atrakcja, którą ciągle szukali pretekstu do przedłużenia, jest czymś, co oboje chcą wybrać.