De datum die hij niet voorspelde

Joy zong op privéfeestjes en was achtentwintig. Ze nodigde Jens uit voor het avondeten nadat hij haar had horen optreden, en koos toen een rustige plek uit waar niemand om nog een liedje zou vragen. Joy boog zich naar hem toe, vroeg wat hij deed als er geen publiek was en kuste hem na zijn ongewoon eerlijke antwoord: de laatste tijd leerde hij. Hij hield van de warmte van een avond waarop niets te demonstreren was.

Lies gaf les aan volwassenen en was drieëndertig. Op een bijeenkomst van een vriend vroeg ze waarom hij steeds een notitieboekje meenam naar plekken waar mensen zijn gezelschap hadden uitgenodigd. Hun persoonlijke koffie werd een wandeling, vervolgens een hand vasthouden en een lange blik waardoor het notitieboekje bijzonder dwaas aanvoelde. Lies vertelde hem dat hij interessanter was als hij ophield met proberen een indrukwekkend antwoord voor te bereiden voordat hij een vraag hoorde.

Yara coachte windsurfen en was vijfentwintig. Ze corrigeerde zijn standpunt tijdens een gewone les, lachte toen zijn zelfvertrouwen zijn volgende poging nog erger maakte en nodigde hem daarna uit voor een persoonlijk drankje. Yara's kus kwam nadat hij toegaf dat hij zich tot haar aangetrokken voelde en opmerkelijk slecht was in de sport. Ze zei dat de opname het ene probleem onmiddellijk verbeterde en het andere beschikbaar liet voor een volgende les.

De korte attracties hadden echte warmte en gewone grenzen. Iris keerde terug naar onderzoek; Bibi koos opdrachten; Suzy en Fleur hadden werk en andere uitnodigingen. Het huis van Els bleef op Saba. Joy, Lies en Yara werden geen onvoltooide mogelijkheden alleen maar omdat Jens zich een welvarend decennium kon herinneren. Sommige avonden eindigden met vriendschap, andere met afstand, en geen enkele avond vereiste dat hij eigenaar was van de persoon die de avond had gedeeld.

Romy kreeg de reismogelijkheid die zij had beschreven. In 2019 nodigde ze Jens uit voor een etentje voordat ze een besluit nam. Hij kwam met een angstaanjagend verstandige lijst met redenen waarom ze het leuk zou vinden om te blijven. Ze las de eerste twee, legde het papiertje naast haar glas en vroeg of er op de lijst één enkele reden stond die bij haar lag en niet bij zijn angst.

Hij legde het weg. Ze wilde ergens anders gaan werken en kijken of het leven dat ze zich voorstelde ook echt bij haar paste. Ze kusten elkaar, brachten samen een tedere privé-avond door en kwamen overeen de romance te beëindigen in plaats van van haar vertrek een straf voor hen beiden te maken. Jens hielp haar tas dragen op de dag dat ze vertrok, en beweerde niet dat vrijgevigheid hem recht gaf op een latere terugkeer.

Kims aantrekkingskracht tot hem veranderde ook. Hun gezamenlijke werk bleef levendig, maar de persoonlijke avonden werden langzamerhand gesprekken over het bedrijf in plaats van de afspraakjes die ze allebei hadden gepland. Ze vertelde hem dat ze de vriendschap terug wilde zonder de plicht een romance te beleven die niet langer goed voelde. Jens accepteerde het. Haar dertig procent bleef van haar, en voor haar volgende relatie was zijn toestemming niet nodig.

Nora nodigde hem vervolgens uit voor het avondeten met een man genaamd Paul, een van de andere gasten. Paul was een uiterst aangename volwassene die haar aan het lachen maakte. Jens ontdekte onmiddellijk een hekel aan deze onschuldige prestatie. Hij kon een herinnerde lanceringslanding voorspellen, maar kon niet voorspellen of Nora de volgende grap van de man aan haar andere kant zou verkiezen.

Hij gedroeg zich slecht genoeg om één vervelende opmerking over zijn bedrijf te maken, betrapte zichzelf en stopte. Na de bijeenkomst vroeg Nora waarom hij halverwege de maaltijd een brochure was geworden. Jens gaf toe dat hij jaloers was geweest. Ze luisterde, glimlachte lichtjes en vroeg wat hij eigenlijk wilde, nu de indrukwekkende statistieken hem blijkbaar geen antwoord hadden gegeven.

Hij wilde een echte kans met haar, niet de troost van het geloof dat verschillende vrouwen zouden wachten terwijl hij zijn leven organiseerde. Nora zei dat ze de man wilde kennen die dat kon zeggen zonder haar te vragen hem te feliciteren. Ze bood nog een persoonlijk diner aan. Jens arriveerde zonder zijn notitieboekje, lachte om haar eerste grapje en ontdekte hoeveel hij had gemist door het voorbereiden van toespraken.

Eind 2019 bood het bedrijf een eigendomsbelang van vijftien procent aan zijn ervaren werknemersgroep aan via een overeengekomen overdracht van de zeventig procent van Jens. Hij behield vijfenvijftig procent, Kim dertig procent en de stafgroep vijftien procent. De overdracht ging vooraf aan de latere winstuitkeringen. Hij wilde dat capabele collega's meehelpen aan het opbouwen van een duurzaam bedrijf, in plaats van hen alleen te belonen met een foto waarop hij in een grotere deuropening staat.

Zijn geheugen vereiste nu een minder vleiende beslissing. Hij wees een grote showroomverplichting af, bouwde alleen voorraden op tegen realistische bestellingen en regelde een overzeese fulfilmentrelatie voor bestaande kopers. Het komende jaar zou het lokale toerisme schaden. Een klant op een ander continent die al een praktisch droogstation nodig had, was belangrijker dan een oogverblindende kamer, afhankelijk van bezoekers die misschien niet zouden arriveren.