1 / 4

กรุณาลบเจ้าบ่าวออก

สิ่งแรกที่ผู้หญิงถามฉันหลังจากที่ฉันกลับไปปี 2559 คือฉันสามารถถอดเจ้าบ่าวได้หรือไม่ ฉันอายุยี่สิบหกอีกครั้ง ยืนอยู่ในร้านถ่ายเอกสารในกรุงเทพฯ ซึ่งครั้งหนึ่งฉันเคยใช้เวลาทั้งคืนปรับปรุงการเฉลิมฉลองของผู้อื่น น้ำโน้มตัวข้ามเคาน์เตอร์ ชี้ไปที่โปสเตอร์งานแต่งงานแล้วรอ เธออายุยี่สิบห้าปี เป็นเชฟที่ช่วยเพื่อนจัดงานกิจกรรม และตระหนักดีว่าคำขอของเธอฟังดูเป็นอย่างไร ในชีวิตเก่าของฉันฉันได้ตอบด้วยราคา คราวนี้ฉันมองดูเธอ รู้สึกว่าสิบปีที่หายไปนั้นหลุดออกจากไหล่ของฉัน และบอกว่าฉันจะต้องรู้ว่าชายคนนั้นได้กระทำความผิดอะไร

นัมก็หัวเราะ เครื่องพิมพ์ใช้รูปถ่ายเก่าๆ ของคู่รักคู่นี้กับสามีของคนอื่นเป็นฉากหลัง เธอต้องการให้ชายคนนั้นถูกลบออกจากภาพ ก่อนที่เขาจะมาเป็นแขกที่น่าสนใจที่สุดในงานแต่งงานเสียก่อน ฉันหยิบไฟล์ เปิดภาพ และพบว่ามือของฉันมั่นคง โทรศัพท์ของฉันบอกเมื่อเดือนมีนาคม 2559 ในปี 2569 ฉันผล็อยหลับไปเพราะคำสั่งเร่งด่วนอีกครั้ง คนเดียวติดหนี้เงิน และยังคงบอกตัวเองว่าการวาดภาพต้นฉบับจะเป็นไปได้เมื่อฉันมีเวลาเพิ่มขึ้นอีกหน่อย เวลากลับมาแล้วและมีผู้หญิงคนหนึ่งที่มีดวงตาเป็นประกายกำลังมองดูฉันตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับมัน

ฉันชื่อตัน ฉันวาดรูปเก่ง แต่งตัวไม่ดี และเข้าใจผิดว่ามีประโยชน์ต่อการมีอนาคต ในทศวรรษเก่า ฉันละทิ้งนกพิราบตัวหนึ่งที่ชื่อเปา ซึ่งไม่พอใจ เพราะเชื่อว่าไม่มีใครยอมจ่ายเงินเพื่อดูนกที่ดูเหมือนจะผิดหวังกับอาหารกลางวันของมันอย่างถาวร หลายปีต่อมา ฉันเข้าใจว่าผู้คนชื่นชอบตัวละครเล็กๆ ที่แสดงความรู้สึกได้ดีกว่าการใช้ประโยคที่ระมัดระวังมากเพียงใด ฉันยังได้เรียนรู้ว่าฉันเกลียดการเห็นสมุดบันทึกของตัวเองเป็นสีเหลืองในลิ้นชักมากแค่ไหน ครั้งนี้ฉันกลับบ้าน เปิดหนังสือเล่มใหม่แล้วดึงนกพิราบก่อนที่ฉันจะพูดออกมาได้

Dao อายุยี่สิบแปดปีและเป็นบรรณาธิการสิ่งพิมพ์เชิงพาณิชย์ขนาดเล็ก เธอเคยบอกฉันว่างานของฉันน่าสนใจทุกครั้งที่ฉันเลิกทำให้ดูแพง ฉันให้เธอดูเปาปฏิเสธจาน รับคำชม และทำเป็นไม่รอข้อความ ดาวหัวเราะกับภาพวาดครั้งที่สาม แล้วถามว่าทำไมฉันถึงแสดงสีหน้าตามใจชอบกับนก ฉันบอกเธอว่าฉันจำสิบปีที่ไม่เคยเกิดขึ้นได้ เธอบอกว่านั่นอธิบายความมั่นใจที่ผิดปกติของฉัน แต่ไม่ใช่เสื้อเชิ้ตที่แย่ ในส่วนของบะหมี่นั้น ฉันบรรยายถึงธุรกิจตัวละครดั้งเดิมที่ฉันต้องการ ดาวเสนอเงินหนึ่งหมื่นบาท งานของเธอ และนิสัยที่ไม่สะดวกให้ฉันทำสิ่งที่ฉันเริ่มให้เสร็จ

ฉันทุ่มเงินเก็บไปสองหมื่นบาท เราก่อตั้งสตูดิโอเล็กๆ ส่วนตัว โดยที่เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของฉันและสามสิบของ Dao เห็นด้วยอย่างชัดเจน เงินสามหมื่นนั้นเพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายแรกของเรา เพราะเราใช้เครื่องมือและพื้นที่พอประมาณ แทนที่จะซื้อรูปลักษณ์ของความสำเร็จ ตลาดกลางสำหรับครีเอเตอร์ของ LINE ช่วยให้เราสามารถนำเสนอสติกเกอร์ต้นฉบับได้ เราสามารถสมัคร รอการอนุมัติ และค้นหาว่าผู้คนชอบนกมากเท่ากับเราหรือไม่ นอกจากนี้เรายังนำเสนอภาพประกอบเชิงพาณิชย์และตัวละครในเมนูที่ต้องเสียเงินอีกด้วย Dao ยืนยันว่าลูกค้าควรได้รับสิ่งที่คุ้มค่าแม้ว่านกของฉันจะไม่มีชื่อเสียงก็ตาม มันเป็นขีดจำกัดของโชคชะตาที่มีประโยชน์อย่างน่าประหลาดใจ

น้ำแนะนำเจ้าของร้านอาหารส่วนตัวเป็นครั้งแรก เขาต้องการเมนูที่มีภาพประกอบต้นฉบับและตัวละครเล็กๆ ที่เขาสามารถใช้ได้ภายใต้ใบอนุญาตทางการค้าที่ตกลงกันไว้ เราเรียกเก็บเงินห้าหมื่นบาท การเขียนแบบ การพิมพ์ การจ่ายเงินช่วยเหลือและการผลิตโดยตรงมีค่าใช้จ่ายสองหมื่น เหลือสามหมื่น ก่อนภาระผูกพันของสตูดิโอในภายหลัง สตูดิโอมีเงินสดหกหมื่นหลังจากได้รับการชำระเงินและชำระค่าใช้จ่ายแรกนั้นแล้ว ฉันจ้องมองไปที่ความสมดุลราวกับว่ามันเป็นจุดเริ่มต้นของอาณาจักร น้ำชิมบะหมี่ที่ฉันลืมไป บอกว่ามันเย็นแล้วจึงเสนอให้ไปฉลองที่ไหนสักแห่งที่ทำให้ฉันไม่สนใจโทรศัพท์

ในมื้อเย็นเธอสวมชุดเดรสสีดำเรียบง่ายและรวบผมหลวมๆ ไปด้านหลังขณะที่ฉันพยายามอธิบายนกพิราบ น้ำบอกว่าเธอชอบวิธีที่ฉันพูดเมื่อฉันใส่ใจบางสิ่งบางอย่าง และไม่ชอบวิธีที่ฉันขอโทษก่อนจะขอสิ่งที่ฉันอยากได้ ฉันขอพบเธออีกครั้ง เธอยิ้ม วางมือของฉันแล้วบอกว่าตอนเย็นจะดีกว่ามาก ต่อมาข้างนอกเธอก็จูบฉันก่อน มันอบอุ่น ไม่เร่งรีบ และโน้มน้าวใจเพียงพอที่จะทำให้อนาคตรู้สึกเหมือนรายการราคาน้อยลง และเป็นเหมือนสถานที่ที่ฉันชอบเข้าไปมากขึ้น

ดาวสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงก่อนที่ฉันจะพูดอะไร เธอชวนฉันไปทานอาหารเย็นมื้อเล็กๆ โดยสวมชุดสีน้ำเงินและถามว่าฉันจะใช้ความมั่นใจใหม่ทั้งหมดในการพูดคุยเกี่ยวกับเมนูอาหารในร้านอาหารหรือไม่ ฉันบอกเธอว่าฉันเจอน้ำด้วยและไม่ได้ให้สัญญาพิเศษใดๆ Dao กล่าวว่าเธอต้องการคำเชิญที่ตรงไปตรงมามากกว่าการละเลยที่ประจบประแจง เมื่อเธอดึงฉันเข้ามาใกล้ตอนค่ำ ฉันค้นพบว่าผู้หญิงที่สามารถตัดสำเนาที่อ่อนแอให้เหลือสามบรรทัดก็สามารถทำให้ผู้ชายลืมคำพูดที่เขาเตรียมไว้ได้เช่นกัน พวกเราทั้งสองคนไม่ได้แกล้งจูบเพื่อตอบคำถามที่เราจะต้องถามในที่สุด

ฉันให้หลักฐานเล็กๆ น้อยๆ แก่ผู้หญิงทั้งสองคนเกี่ยวกับคำกล่าวอ้างที่เป็นไปไม่ได้นี้ ก่อนสิ้นสุดฤดูกาลฟุตบอลอังกฤษ ฉันเขียนลงไปว่าเลสเตอร์จะกลายเป็นแชมป์ หลังจากที่เชลซีและท็อตแน่มเสมอสองนัดในวันที่ 2 พฤษภาคม ตามเวลาลอนดอน ฉันปิดผนึกกระดาษและขอให้พวกเขาเก็บไว้ เมื่อผลออกมากรุงเทพก็เช้าวันรุ่งขึ้นแล้ว น้ำเปิดสำเนาของเธอ ดาวเปิดของเธอ และก็ไม่ได้ล้อเลียนฉันอยู่พักหนึ่ง จากนั้น Dao ถามว่าฉันสามารถคาดการณ์อนาคตที่ฉันทำตามกำหนดเวลาโดยไม่ได้รับการเตือนได้หรือไม่ น้ำบอกว่าบอลประทับใจแต่จะประทับใจกว่านี้ถ้าจำมื้อเย็นของเราได้ ความประหลาดใจของพวกเขามีจริง น่าเสียดายที่เป็นมาตรฐานของพวกเขา

✦
ยอดเข้าชม 7 ⓘ