اعلامیه ای که آنها در واقع کردند

رضا در سال 2022 با معادل 130000 دلار از پس انداز شخصی خود یک آپارتمان راحت خرید. ندا به دیدنش آمد، پنجره را باز کرد و پرسید که نور برای عکس انتخاب شده یا انسان؟ او هر دو را گفت. او خندید، او را بوسید و شروع کرد به تصور جایی که موسیقی ممکن است زندگی کند. او آپارتمان را به عنوان پیشنهاد ارائه نکرده بود. این بار، زمانی که آنها تصمیم به ازدواج گرفتند، او سوال واقعی را پرسید و قبل از اینکه به کسی اجازه ارسال عکس را بدهد، منتظر پاسخ واقعی او بود.

پری اصرار داشت که در جشن خصوصی با رنگی شرکت کند که نمی توان آن را با تصویر لباس قدیمی اشتباه گرفت. او ندا را در آغوش گرفت، رضا را مسخره کرد و گل های اصلی را به عنوان یک شوخی که چندین سال زنده مانده بود و حجم عظیمی از تفسیرهای خانوادگی ارائه کرد. رویا به عنوان دوست چند عکس گرفت، سپس دوربین را گذاشت و از شب لذت برد. مینا با شریکی که انتخاب کرده بود آمد. در میان زنانی که زندگی آنها به جای دیگری نقل مکان کرده بود، هیچ شروری وجود نداشت. محبت قدیمی آنها واقعی بود. زندگی هایی که بعد از آن انتخاب کردند نیز واقعی بود، و هیچ کس مجبور نبود که هر یک از این واقعیت ها را انکار کند تا اتاق راحت باشد.

سارا ثباتی را که می خواست پیدا کرده بود. تصاویر لاله سفر کردند، تارا برای جشن هایی بزرگتر از اولین افتتاحیه استودیو رضا پخت و پز کرد و شیرین همراهی را انتخاب کرد که بتواند بدون مشورت با کل برنامه پروژه به دعوت پاسخ دهد. دریا در محل انتخاب خود کار می کرد، مریم مغازه اش را نگه می داشت و محبت خاصی پیدا می کرد، هما با همان قضاوت غرور آفرین سرامیک می ساخت و یاس از شهر دیگری طرح می فرستاد. در دیدارهای مجدد، آنها در مورد نامزدی غیرممکن خندیدند، سپس از یکدیگر در مورد حال پرسیدند. رضا از این شرکت لذت می برد بدون اینکه با آن به عنوان شماری از افرادی برخورد کند که زمانی او را مطلوب می دانستند.

استودیو همچنان به کسب و کار او باقی ماند، با همکارانی که دستمزد دریافت می‌کردند، کارهای اصلی و مشتریانی که می‌آمدند زیرا تصاویر و خدمات خوب بود. او یاد گرفت که به سایر افراد توانمند اجازه دهد تا مشاغل را رهبری کنند، گاهی اوقات برای حفظ یک برنامه معمولی از رزرو اضافی خودداری می کرد. تا سال 2025، کتاب‌ها به جای سرمایه‌گذاری که هنوز برای فروش آن نیاز داشت، سود سالمی از کاری که مشتریان واقعاً می‌خواستند، نشان دادند. در خانه، شواهد مفید، غذا در آشپزخانه، زندگی آسان‌تر مادرش، مکانی پولی برای زندگی و شب‌هایی بود که ندا می‌توانست برای او داستانی تعریف کند بدون اینکه توجه او به سمت صفحه نمایش را تماشا کند.

سال‌های سخت بعدی ترس، وقفه‌ها و تصمیم‌هایی را به ارمغان آورد که پول نمی‌توانست بی‌درد بگیرد. موفقیت خصوصی رضا مشکلات کل کشور را حل نکرد. او به افرادی که می توانست به آنها دسترسی پیدا کند کمک کرد، تعهدات را در مواقع لزوم کاهش داد و به اندازه کافی ذخایر داشت تا از ایجاد هر گونه اختلال در وضعیت اضطراری بدون دستمزد دیگران جلوگیری کند. ندا تصمیمات کاری خود را می گرفت و آنها به جای اینکه آینده به یاد مانده او را تنها روایت معتبر حال حاضر بدانند به حرف یکدیگر گوش می دادند. گاهی یک غروب نگران می ماند. آنها هنوز هم می‌توانستند آشپزی کنند، کنار هم بنشینند و اجازه ندهند بلاتکلیفی همه صندلی‌های آپارتمان را اشغال کند.

تا سال 2026، پس انداز واقعی مایع شخصی او به غیر از آپارتمان پرداخت شده و استودیو عملیاتی، حدود 350000 دلار معادل بود. این دو فروش سرمایه‌گذاری، شروعی را فراهم کرده بودند، نه یک حساب پر کردن دائمی. سالها کار مفید و درآمد شخصی مشمول مالیات بقیه را ساخته بود. کیان از استودیو بازدید کرد، به اطراف نگاه کرد و پرسید که چگونه خرید کوچکی که کسی آن را جدی نگرفته بود، اینقدر زیاد شده است. رضا می توانست در مورد بینایی پاسخی باشکوه بدهد. در عوض او گفت که به اندازه کافی فروخته است، به کار خود ادامه داد و سرانجام فهمید که کدام دعوت ها را نباید به تعویق انداخت. کیان پاسخ را ناامیدکننده خواند. ندا گفت که آن را به طور غیرعادی قانع کننده می داند.

رضا در سالگرد بازگشت، طرح تجاری ارسال نشده قدیمی و اولین دعوتنامه اجرای خصوصی را پیدا کرد. او از یکی برای ساخت استودیو استفاده کرده بود و در نهایت به دیگری پاسخ داد. ندا با لباس آبی وارد اتاق شد، دید چه چیزی در دست دارد و پرسید که آیا شروع به جمع آوری شواهد تاریخی از کندی خود کرده است؟ او خندید. او دعوتنامه را گرفت، پشتش تاریخ جدیدی نوشت و به او داد. امشب بدون نمونه کار هیچ تبریکی از سوی مشتریان وجود ندارد. فقط شام، موسیقی و مردی که از قبل انتخاب کرده بود، اگر تحمل می کرد دوربین را در خانه بگذارد.

او آن را ترک کرد. هنگام شام، لبخند او را تماشا کرد، خنده غریبه را به یاد آورد که زمانی او را وادار به چرخش کرده بود و نیازی به حفظ این عصر با ایستادن بیرون از آن نداشت. بعداً در خانه، ندا او را بوسید و قبل از اینکه بتواند درباره این مناسبت سخنرانی کند، او را از روی میز دور کرد. صبح روز بعد مادرش تلفن زد که آیا خبری هست یا نه. رضا به ندا نگاه کرد که سعی می کرد نخندد. گفت: فقط صبحانه. برای یک بار هم که اعلام خانواده کاملاً دقیق بود.