Αφήστε μια θέση στο τραπέζι
Λευκωσία, Μάιος 1960. Η Νία ξύπνησε σε ένα τραπέζι ραπτικής ενώ ένας καλοντυμένος άντρας εξηγούσε ποιο φόρεμα θα φορούσε στο γάμο τους. Θυμήθηκε ότι σχεδίαζε γιορτές το 2026. Εδώ ο άντρας ήταν ο Λέο, ο εύπορος μαγαζάτορας που υποτίθεται ότι αρραβωνιάστηκε μαζί της, και το ημερολόγιο ανήκε στη χρονιά που η Κύπρος θα γινόταν ανεξάρτητη. Η Νία ρώτησε αν είχε επιλέξει το φόρεμα. Ο Λίο γέλασε.
Θυμήθηκε τις 16 Αυγούστου. Οι επισκέψεις σε συγγενείς, οι ιδιωτικές συγκεντρώσεις και η ζήτηση δωματίων θα έκαναν χρήσιμο έναν ικανό διοργανωτή πριν τελειώσει το καλοκαίρι. Ο Λέο την σκόπευε να διαχειριστεί το κατάστημά του χωρίς ξεχωριστή αμοιβή. Περιέγραψε τον γάμο ως ασφάλεια. Η Νία κοίταξε το ημιτελές φόρεμα και συνειδητοποίησε ότι το μέλλον που ήξερε δεν ήταν το μέλλον που έπρεπε να δεχτεί.
Τελείωσε τον αρραβώνα, επέστρεψε τα δώρα και έχασε το δωμάτιο πάνω από το μαγαζί του. Η φίλη της Ece πρόσφερε ένα προσωρινό κρεβάτι. Η Ece άλλαξε τα ρούχα όμορφα, αλλά έλαβε πληρωμή σαν να ήταν ευκολότερη η ραφή επειδή μια γυναίκα το είχε φτιάξει. Η Νία ρώτησε αν ήθελε να ετοιμάσουν έναν γάμο μαζί. Η Ece ρώτησε ποιανού τα χρήματα θα έχαναν.
Ο πρώτος πελάτης ήταν ένα ζευγάρι που πλήρωνε τη δική του λιτή γιορτή. Οι συγγενείς τους διαφώνησαν σχεδόν για τα πάντα, ξεκινώντας από το ποιος πρέπει να κάθεται πιο κοντά στην πόρτα. Η Νία ήθελε να σχεδιάσει ένα σύγχρονο σχέδιο καθισμάτων και να εξαφανίσει τη διαφωνία. Η Ece άκουσε πρώτα τις οικογένειες. Η πόρτα είχε σημασία γιατί μια ηλικιωμένη θεία χρειαζόταν έναν εύκολο τρόπο έξω.
Έφτιαξαν την εκδήλωση γύρω από πραγματικές ανάγκες. Ένας ζωγράφος ονόματι Άρης προσέφερε απλά διακοσμητικά και χλεύασε το πρώτο σχέδιο της Νίας για λουλούδια που δεν μπορούσαν να αποκτηθούν σε αυτή την τιμή. Το αναθεώρησε χωρίς να προσποιείται ότι η φαντασία ήταν υπηρεσία παράδοσης. Ο Άρης έφερνε τσάι όταν δούλευαν μέχρι αργά και έκανε ερωτήσεις που ο Λέο δεν είχε βρει ποτέ απαραίτητες, συμπεριλαμβανομένου του αν είχε φάει.
Γνωρίζοντας την προθεσμία του Αυγούστου, η Νία κράτησε μια μικρή αυλή πριν γεμίσουν το ημερολόγιο άλλες συγκεντρώσεις. Ο ιδιοκτήτης έδωσε σαφείς όρους και το ζευγάρι πλήρωσε μια περιορισμένη κατάθεση. Η Νία ξόδεψε το μερίδιό της σε βασικές προμήθειες. Στη συνέχεια, ο Λέο πρόσφερε στους πελάτες τη μεγαλειώδη αίθουσα του σε χαμηλότερη προφανή τιμή, με υπηρεσίες που αποδείχθηκαν δαπανηρές όταν ρώτησαν τι περιλάμβανε.
Μια οικογένεια επέμενε να αλλάξουν χώρο ούτως ή άλλως. Η Νία τους κάλεσε να συγκρίνουν τα πλήρη σχέδια και όχι τις φωτογραφίες. Προσδιόρισε τι δεν περιλάμβανε η δική της ρύθμιση τόσο προσεκτικά όσο αυτό που περιλάμβανε. Ο Άρης περίμενε να φύγουν οι πελάτες. Η νύφη ρώτησε αν η αυλή θα επέτρεπε το ήσυχο τραγούδι που ήθελε εκείνη και η αδερφή της αντί για μια πολυτελή είσοδο. Η Νία είπε ναι.
Έμειναν. Μέρες πριν από το γάμο, ο πατέρας του γαμπρού ανακοίνωσε ότι δεν θα παρευρεθεί γιατί πίστευε ότι η θέση του είχε μειωθεί εσκεμμένα. Η Νία παραλίγο να τακτοποιήσει τους πάντες γύρω από το θυμό του. Η Ece πρότεινε να τον ρωτήσει ευθέως. Φοβόταν να κάθεται μόνος δίπλα σε ανθρώπους των οποίων τη γλώσσα δεν καταλάβαινε καλά. Ένας πρόθυμος συγγενής θα μπορούσε να βοηθήσει. καμία ολόκληρη οικογένεια δεν χρειάστηκε να παραδώσει την καρέκλα της για να λύσει αυτό το πρόβλημα.
Ο Λίο έφτασε στις τελευταίες προετοιμασίες και προσφέρθηκε να σώσει τη Νία από την αμηχανία της μικρής της επιχείρησης. Θα την παντρευόταν ακόμα αν το σταματούσε. Ο Άρης κρατούσε ένα ζωγραφισμένο παραβάν και δεν μπορούσε να προσποιηθεί ότι δεν άκουγε. Η Νία ευχαρίστησε τον Λίο που πήρε την απόφαση τόσο ξεκάθαρη και στη συνέχεια του ζήτησε να μετακινηθεί γιατί η οθόνη είχε κάπου να πάει.
Το βράδυ του γάμου, ένας μουσικός καθυστέρησε. Η αδερφή της νύφης άρχισε το ήσυχο τραγούδι που είχαν ήδη διαλέξει, και το δωμάτιο άκουγε αντί να μετρήσει το μεγαλείο που έλειπε. Η Νία παρακολούθησε τον μεγαλύτερο πατέρα να ανταλλάσσει ένα πρόχειρο αστείο μέσω του χρήσιμου συγγενή του. Δίπλα στην είσοδο της αυλής, ο Άρης άγγιξε το χέρι της. Το κράτησε αρκετή ώρα που κανένας από τους δύο δεν μπορούσε να χαρακτηρίσει την επαφή τυχαία.
Το ζευγάρι πλήρωσε το υπόλοιπο και τα σύστησε στους επισκέπτες που διοργανώνουν άλλη μια οικογενειακή γιορτή. Η Ece έλαβε την πλήρη αμοιβή της και μια άμεση εντολή για αλλαγές. Ζητήθηκε από τον Άρη να διακοσμήσει την διπλανή αυλή. Η Νία είχε οργανώσει μια μικρή βραδιά παρά αποδείχτηκε απαραίτητη σε ένα ολόκληρο νησί. Ήταν αρκετό να πληρώσει για ένα δωμάτιο που έφερε το δικό της όνομα.
Στις 16 Αυγούστου, η ανεξαρτησία έγινε το παρόν που είχε ετοιμάσει. Οι καλοκαιρινές κρατήσεις τους είχαν ήδη επιβεβαιωθεί, με καταθέσεις και όρια που μπορούσαν να τιμήσουν. Η Νία ήρθε με την Ετζέ και τον Άρη για δείπνο μετά τη δουλειά. Έξω υπήρχαν ελπίδες και αβεβαιότητες που κανένας γάμος δεν μπορούσε να λύσει. Στο εσωτερικό, κανείς δεν της ζήτησε να κερδίσει το ανήκειν συμφωνώντας σε μια ζωή που δεν ήθελε.
Η περίοδος των επισκέψεων χρηματοδότησε ένα μόνιμο γραφείο σχεδιασμού. Η Ece έγινε ένας ανεξάρτητος προτιμώμενος συνεργάτης παρά ένας αόρατος υπάλληλος. Ο Άρης κράτησε τη ζωγραφική του και επισκεπτόταν τόσο συχνά που η Νία σταμάτησε να επινοεί επαγγελματικούς λόγους για να τον δει. Ο Λέο ζήτησε τελικά μια προσφορά για μια οικογενειακή εκδήλωση. Έστειλε επαγγελματικούς όρους, χωρίς να επισυνάπτεται δέσμευση.
Μήνες αργότερα ο Άρης έφερε λουλούδια που μπορούσε πραγματικά να αντέξει οικονομικά και ρώτησε αν θα περπατούσε μαζί του. Η Νία είχε σχεδιάσει αμέτρητα σχέδια από τότε που πέρασε ο χρόνος. Αυτό δεν χρειαζόταν να τακτοποιήσει τραπέζι, κανένα σημαντικό καλεσμένο και κανέναν άντρα να εξηγήσει τι θα φορούσε. Κλείδωσε το δικό της γραφείο, του πήρε το μπράτσο και άφησε την ημιτελή συζήτηση για αύριο.