پرداخت برای یک پاسخ

کابل، جولای 1919. سامی در حالی که سعی می کرد تلفنی را که وجود نداشت قرض بگیرد، سال را کشف کرد. چای فروش خندید، سپس پرسید که آیا مردی که به این شکل عجیب لباس پوشیده، مهارت مفیدی دارد؟ سامی گفت ترجمه کرده. فروشنده او را به سمت حیاطی راهنمایی کرد که در آن مردان باسواد برای مشتریانی که نمی توانستند نامه می نوشتند.

او خدمات چند زبانه را در قرن خود ساخته بود. اکنون دستخط کندش او را به موضوع تمسخر تبدیل کرده است، اما تاریخ دری را به خاطر او باز کرد: استقلال خارجی افغانستان در سال 1919 به رسمیت شناخته می‌شد. بازرگانان به‌زودی باید به جای تلقی هر نامه خارجی به عنوان امتیاز دیگران، به شرکای جدید خطاب کنند. او شروع به یادگیری مسیرهای تجاری واقعی حیاط کرد.

اولین مشتری او بیوه ای به نام مینا بود. او می خواست خبری از برادرزاده ای که در شهر دیگری شاگردی کرده باشد. دو نامه زیبا جواب نداده بود. سامی خواست تا نسخه ها را ببیند. هر دو نام برادرزاده‌اش را دادند، اما هیچ‌کدام آن‌قدر واضح نام کارگاه را نگفتند تا یک غریبه آن را پیدا کند.

او در مورد همسایه ها، علائم تجاری و کارگاهی که برادرزاده به آن ملحق شده بود، پرسید. مینا یاد اناری بالای در افتاد. سامی یک پرسش ساده نوشت و آن را دوباره خواند. در ازای پرداخت هزینه کم، او اجازه خواست تا سؤالی درباره مترجمان تجاری قابل اعتماد در آن مسیر درج شود. او قبل از اینکه کسی بفهمد چقدر ارزشمند خواهد شد، اطلاعات می خواست.

او همچنین ثبت کرد که چه کسی هر نامه را حمل می کند و چه زمانی مسافر دیگری ممکن است پاسخی را ارائه دهد. او قول داد که سرعت معجزه آسایی نداشته باشد. مینا هزینه کمی پرداخت. نیمی از حامل را پوشانده بود. یک نویسنده جوان حیاط، ستون های دفترچه سامی را به تمسخر گرفت. او گفت که کلمات یک هنر هستند، نه بسته هایی که باید مرتب شوند.

شش روز هیچ اتفاقی نیفتاد. سامی دستخط خود را بهبود بخشید و پیام های خرید را تقریباً برای هیچ چیز نمی نوشت. در شب او می ترسید که به سادگی یک سیستم ظریف دیگر ساخته است که هیچ کس به آن نیاز ندارد. سپس مسافری با یک تکه کاغذ و علامت توافق شده بازگشت. حال برادرزاده مینا خوب بود. او قبل از شروع فصل به لباس های گرم تری نیاز داشت.

مینا صبح روز بعد سه مشتری آورد. سامی اعلام نکرد که هر زبانی را می داند. او دو نویسنده دیگر را استخدام کرد، به آنها برای زبان هایی که بهتر کار می کردند پول داد و هر مشتری را وادار کرد که آخرین خواندن را بشنود. اصلاحات قبل از ترک نامه هیچ هزینه ای ندارد. پیام‌های شخصی بسته و خارج از دید عموم باقی ماندند.

دلالي به نام لطيف به او مبلغ ناچيزي را پيشنهاد داد تا در مورد تماس هاي خارجي نپرسد. او گفت: «چنین کسب‌وکاری نیازمند نام‌های مشخص است. سامی به یک تاجر پارچه مراجعه کرد که قصد داشت یک تحقیق مستقل در خارج از کشور انجام دهد. او با یک مترجم متخصص، نامه را آماده کرد و یک سؤال خصوصی را درج کرد که فقط گیرنده مورد نظر می توانست پاسخ دهد. تاجر با محاکمه موافقت کرد.

لطیف با این ادعا که فقط واسطه قدیمی اش می تواند جواب بگیرد، فرصت را قطع کرد. او ظاهراً پاسخی ارائه کرد که خرید پرهزینه ای را توصیه می کرد. حامل سامی واکنش متفاوتی به همراه داشت. او از بازرگان خواست قبل از پرداخت هر دو نامه را با هم مقایسه کند. شهرت او، حق الزحمه متخصص و اعتماد مینا بر یک جلسه تکیه داشت.

سامی متوجه یک خطای کوچک در سلام لطیف شد. اسمش را مدرک نگذاشت. در عوض از تاجر پرسید که کدام سوال خصوصی در پیام اصلی گنجانده شده است. پاسخ واقعی به آن پاسخ داد. لطیف این کار را نکرد. تحت بازجویی، حامل فرضی او اعتراف کرد که هرگز به این سفر نرفته است.

تاجر دستور لطیف را پاره کرد و به سامی کمیسیونی برای تحقیق واقعی داد. سپس یک تاجر دوم درخواست کرد که به مکاتبات بپیوندد. سامی پیش پرداختی به اندازه کافی برای حفظ دو مترجم متخصص درخواست کرد. مردانی که به دست خط او خندیده بودند، تماشا کردند که او کار را به افرادی با فیلمنامه های بهتر اختصاص می دهد، در حالی که کارهایی را که هیچ کس دیگری فکرش را هم نمی کرد حفظ کرد.

در ماه اوت، سخنی مبنی بر اینکه افغانستان در امور خود آزاد و مستقل است، ادعای لطیف را مبنی بر انحصار دایمی خارجی حفظ کرد. سامی در حال حاضر حدس نزده بود. او برای آن آماده شده بود. برادرزاده مینا که آمد، هم خبر برای عمه اش آورد و هم برای صاحب کارگاه که نامه اش به دستشان رسیده بود، معرفی کرد.

در روز بزرگداشت استقلال، 19 اوت، بازرگان از سامی دعوت کرد تا یک دفتر مکاتبات تجاری جدید را مدیریت کند. او اتاق های بالای انبار، حقوق ثابت و سهمی از تجارت موفق را پیشنهاد داد. سامی برای نامه های خانوادگی معمولی زمان مذاکره می کرد. برادرزاده مینا که اکنون به جای ناپدید شدن در شایعات قادر به ملاقات است، اولین دونده پولی آنها شد.

قبل از زمستان، سامی دفتر را در زیر تابلویی به نام خودش باز کرد. لطیف با یک نامه خارجی آمد و منتظر ماند تا سامی خواندن پیام مینا را تمام کرد. کارگزار سابق پرسید که هزینه معرفی چقدر است؟ سامی قلمش را زمین گذاشت. او گفت: "همان قیمت عادلانه هر کس دیگری." "انتظار نوبت شما گنجانده شده است."